Na het bijkomen van een prachtige sessie en de tranen van blijdschap nog op mijn wangen, draai ik me om en streel de arm van mijn Meester, die naast mij ligt. Zachtjes spreek ik de woorden: “Laat dit nooit overgaan, Meester…”. Dan, als donderslag bij heldere hemel zegt Hij: “Het spijt me, lief meisje, maar deze relatie eindigt hier, ik wilde eigenlijk donderdag naar je toe komen en het vertellen, maar nu je het zo vraagt, kan ik niet tegen je liegen…”. Ik dacht even dat ik gek werd, dat het een boze droom was, maar ik was wakker en langzaam zakte de wereld onder me vandaan. Meester vertelde de reden, natuurlijk wilde Hij niet stoppen, maar omstandigheden dwongen Hem. Het sloeg in als een bom. Ik ging zitten deed m’n collar af en zei dat ik onmiddellijk naar huis wilde, dit was me teveel. Vol ongeloof brak ik in janken uit, hard janken, vreselijk janken. Meester wilde me zo niet laten gaan, maar die keus had Hij niet meer. Al m’n spullen bij elkaar gepakt en na een vaarwel voor Meesteres, omhelsden we elkaar bij de voordeur. Ook de sleutel die ik anderhalf jaar geleden had gekregen, gaf ik terug, het was voorbij. Hij hielp me de auto inpakken en ik reed weg, nog één keer zwaaien en plankgas weg. De hoek om en de auto parkeren, eerst bijkomen, een peuk en thuis bellen. Ik wilde maar één ding: naar huis! Thuisgekomen en na een borrel was het weer janken, het verdriet was enorm, mijn lief troostte me en begreep het ook allemaal niet. Vanmorgen werd ik dus wakker in het verkeerde bed, thuis en niet in Dongen. Weer was het janken. Nu pas kon ik nadenken en probeerde het een plek te geven. Ook bedacht ik, dat er misschien wel kon worden doorgestart, als we om de oorzaak zouden heen werken. Als Meester mijn voorstel redelijk zou vinden en uitvoerbaar, dan blijft er genoeg over. Ik mailde het Hem en Hij was blij van met te horen. Ook Hij werd verteerd door verdriet en gaf aan, dat Hij nu niet helder kon denken en Hij wil er op terug komen. “Wordt vervolgd” zou je zeggen, wie weet, maar niet meer in dit blog. Deze gebeurtenis en het feit dat het weblog gaat migreren, maken dat ik ga stoppen, een cliffhanger? Misschien. Ik groet een ieder die meelas en/of heeft gereageerd. In de respectievelijke blogs, die ik regelmatig lees en waar ik wel eens op reageer, komt de uitslag wel. Veel liefs allemaal, 12je?F?

Een heerlijk ouderwets lang weekend zou er weer aankomen met een uitstapje naar Uithoorn. In mijn beleving worden dat dan 3 sessies waarvan de laatste in Uithoorn uiteraard. Vrijdagmiddag naar mijn Meester en bij Hem aangekomen wilde ik knielen, maar nee, eerst wilde Hij een dikke knuffel, pas toen mocht ik mijn onderwerping en devotie tonen, niet verkeerd natuurlijk. En zo zit onze relatie ook in elkaar, daar wordt behalve D/s ook liefde getoond, waar Mijn Meester dit weekend weer zei: ‘als er geen liefde zou zijn, zou ik de relatie niet willen, puur D/s is me te weinig’, daar kan ik me prima in vinden. ’s Middags bijpraten en na de avonddis en ‘Flikken Gent’, naar boven en me gereed maken voor de eerste sessie. Meester had al wat voorbereid en ik zag de stekker van de trafo van de Violet Wand in het stopcontact zitten, dus 50.000 volt, nul ampère en ozonlucht zouden me niet worden onthouden. Na mijn naakte nadu, welke door Meester zeer goed werd ontvangen, kwam de opdracht me gereed te maken voor de ontvangst van de nodige zweepslagen, die Hij heerlijk opbouwde. Het deed zoveel met me, dat het me al na 5 à 10 minuten zo emotioneel maakte, dat ik weer begon te huilen, het leek te lang geleden voor mij. Met wat smeken kon ik de sessie rekken, totdat Meester dacht dat ik er doorheen zat, om vervolgens op de grond afgedekt met een deken, mijn emoties nog even de vrije loop te geven. Weer wat “onder de mensen” gingen we naar beneden voor de afterparty. In de ochtend, toen ik het vermoeden had dat Meester terug was van de honden uitlaat, ging ik naar beneden en begroette Hem, om vervolgens aan Zijn voeten te belanden met een bak koffie en een peukje. Een paar uur later gevolgd door weer een sessie, die Hij kort wilde houden, want er moest wat over blijven voor Uithoorn. De sessie begon redelijk fel, want Meester nam (terecht) aan dat mijn lijf nog wel wat over had van de dag ervoor. Natuurlijk als altijd onderbrak Hij de sessie een paar keer om mij te troosten met Zijn heerlijke handen en om mij de gelegenheid te geven Hem te bedanken. Deze sessie kon ik heerlijk wegzweven en genieten van mijn space. Ook deze sessie eindigde en na het bijkomen gingen we naar beneden. Meester had de koffer met materiaal gereed gemaakt en we ging naar Uithoorn, waar een klein gezelschap wachtte en na de begroeting gingen we vrolijk zitten keuvelen. Één van de onderwerpen was de aankoop van hele sterke magneten, kogeltjes die vreselijk sterk zijn, met een geringe diameter (5 mm? ) die geplaatst aan weerszijden van een tepel, een pijnlijk effect zouden moeten opleveren. Natuurlijk vond Meester dat ik maar proefkonijn moest zijn en zo gebeurde. Bij aanvang was het wat irritant en in mijn beleving zou dat wel eens erger kunnen worden en ik vergeleek het met het plaatsen van een wasknijper. In tegenstelling van wat was voorspeld, nam de pijn af en vergat ik de magneten zelfs. Zeker 2 uur moet ik ze hebben gedragen, totdat Meester me voor een sessie naar zolder stuurde. Bij aanvang van de sessie herinnerde ik me de balletjes pas en vroeg Meester of Hij ze wilde verwijderen, ook Hij was het vergeten en ja, dat zou zich afstraffen, want niet alleen het verwijderen was behoorlijk pijnlijk, de napijn zou nog uren hevig aanhouden. De sessie begon en ik wilde elke slag opzuigen want het zou voor dit weekend wel eens de laatste kunnen zijn. Vol genot haalde ik eruit wat ik kon, totdat Meester stopte want er was een wratje open geslagen en natuurlijk kon ik de pleister, die voor dit soort ongevallen bij me dacht te hebben niet vinden. Meester ging nog even door, fel en loei- hard met die vreselijk gemene zwepen met knoopjes en veel te weinig strengen. Uiteindelijk stopte Meester ook omdat Hij me niet verder ‘open’ wilde slaan. Jankend ging ik naar de grond, dit keer jankte ik om 2 redenen: 1) ik was gelukkig en de hormoontjes deden hun werk, 2) ik besefte dat dit het laatste masochistische element zou zijn dit weekend en zou ik weer 3 weken moeten wachten. Het liefst zou ik voor ik gaan liggen, weer omhoog krabbelen en Hem smeken, niet te stoppen, maar ik ken Hem, Hij zou dit nooit doen. We gingen naar beneden en namen weer deel aan het gesprek, waar ik met een pijnlijke tepel de magneetjes weer braaf terug gaf. Half negen ’s avonds vertrokken we na het afscheid van de mede bdsm-ers. Laat kwamen we thuis en gelijk kreeg ik de opdracht voor een borrel voor ons 2, waar Meesteres een glas water prefereerde. Laat naar bed en niet te laat eruit, want ik wilde nog even heerlijk van onze D/s genieten aan Zijn voeten. Maar de tijd van douchen en aankleden kwam toch echt, met daarna dat ‘heerlijke’ afscheid. Weer een pracht weekend, met een magnetische verassing.

Tja even anders, dit weekend, want ik kon pas om 20.15 uur in Dongen zijn. De reden was simpel, want maandag kwam er een noodkreet via het UWV of ik alstublieft wilde invallen bij een huisartsenpraktijk wegens ziekte, dus even geen werkzoekende voor 3 weken. Weer even doktersassistente spelen. Wat inhoudt: weer even fulltime werk. Dus veel later dan anders naar Meester toe. Die al had aangegeven: dan geen sessie vrijdag, want ik wil wel rustig lekker bijpraten. Zo geschiedde, fijn aan Zijn voeten, wat geen straf is, hier en daar een crimi kijken en relaxed keuvelen met Meesteres erbij. De volgende dag zouden we ons “ding” gaan doen, maar ik had al uitgerekend, dat het dan een sessie minder zou worden. Ergens aan het begin van de middag was deel één en dus naar boven en gereed maken, Meester in nadu verwelkomen, die eerst eens even van mijn nadu ging genieten, alvorens me te laten opstaan en tegen de muur te laten staan, waar ik de kettingen pakte voor een houvast. Heeeeeeeeel rustig begon Hij uit te halen, wat Hij wilde en een langzame opbouw was het resultaat. Het gaf mij de gelegenheid, mijn hoofd lekker leeg te maken en te genieten van de toegebrachte slagen. Steeds heftiger werd het, maar nog niet het niveau van andere sessies. Mezelf afvragen, waarom Hij een ander pad volgt, doe ik allang niet meer, ik onderga en geniet. Heel vroeg begon Hij een knifeplay, vreemd, want die onderga ik dan geluidloos, waar, als mijn huid flink is aangedaan, dit een duidelijk pijnlijker effect heeft. Als altijd ook Zijn troostende handen, waar ik enorm van kan genieten, helemaal als Hij ook nog eens flink Zijn nagels in m’n huid zet. We gingen rustig door en voor mijn gevoel opvallend snel, stopte Hij. Later bleek dat Hij wel degelijk drie kwartier was bezig geweest, maar ik heb in een sessie geen besef van tijd. Hij hielp me naar de grond en pas toen raakte ik in een roes. Oh, ik wist wel wat er ongeveer gebeurde, maar ik dwarrelde heerlijk weg met een deken over me en Meester naast me met een arm om me heen, heerlijk nagenieten. Ik voelde me goed en bedankte Meester, die na verloop van tijd vroeg of ik weer een beetje bijkwam. Weer naar beneden en met een peukje verder bijkomen. Met z’n drieën, de Giro kijken en daarna de avonddis. Meester vroeg me of ik de finale Champions league wilde zien, waarop mijn antwoord was, dat ik er voor Hem was en wel zou zien wat kon of niet, voor m’n gevoel mocht het niet ten koste van een sessie gaan. Op tijd sommeerde Meester me weer naar boven en gingen we verder waar we geëindigd waren, nu duidelijk veel straffer dan ’s middags en weer genoot ik, voor m’n gevoel wilde Hij me snel ‘out’ hebben, maar m’n conditie was te goed. Beiden voelden we ons super, afwisselend beukten de verschillende zwepen op mijn lijf. Weer troostte Meester me, met Zijn heerlijke handen en bracht me steeds dieper aan het zweven. Op een gegeven moment zei Hij: kun je nog wel meisje, ga maar naar de grond, maar dit was te vroeg in mijn beleving en ik smeekte om verder te gaan en Hij gunde me nog wat. Nu loeihard de beuk erin, want als een slavin aangeeft niet op te zijn, dan gebeurt dat alsnog. Hard en meedogenloos wilde Hij me aan m’n einde brengen en ik werd stil, reageerde nergens meer op, al zou Hij nog een uur doorgaan, ik kon niet meer beoordelen waar ik was en was dus niet meer in staat een stopwoord te gebruiken. Meester zag dit ook wel en stopte, na nog wel even flink tieten en tepels ‘te verwennen’.Naar de grond, waar ik in een hevig janken uitbarstte en de waterlanders de vrije loop liet, het was zo mooi, het liefste zou ik opkrabbelen en weer in de kettingen gaan hangen, maar wist ook wel, dat dit gekkenwerk zou zijn. Super emotioneel bedankte ik Meester voor dit geschenk en vooral dat Hij toch nog even doorging, toen Hij aanvankelijk wilde stoppen, want dit gaf mij een heerlijke space. ik was super emotioneel en dat ging die avond niet meer over en veel later in bed bleef ik emotioneel en kon niet makkelijk inslapen, maar ach, het was zo heerlijk. Zondag heel traditioneel, wat uitslapen en na het wakker worden naar beneden en me bij Meester aanbieden, peukje, koffie en heerlijk bij Meester aan Zijn voeten, echt wakker worden. Maar dan, douchen, aankleden en naar huis, waar afscheid nemen niet m’n sterkste punt is.

(sorry plaatje wilde niet oploaden, houden jullie tegeoed)Het is weer voorbij, het weekend van Meester en mij. De weken er naar toe leken wel als stroop te gaan ditmaal en de twee dagen als een raket, het is niet eerlijk. Bij binnenkomst vrijdagmiddag kreeg ik niet de kans te knielen want Hij gaf me gelijk een warme knuffel en was blij dat ik er was. Eenmaal heerlijk aan Zijn voeten babbelden we over de afgelopen periode, totdat ik de opdracht kreeg Zijn bad klaar te maken, wat ik met liefde deed, waarvoor heeft Hij anders een slavin, nietwaar? Terwijl Hij Zijn bad nam, zat ik er zoals gewoonlijk braaf naast en verwende Hem een beetje en we babbelden er lustig op los. Na het bad was het al weer wat later en Meesteres had een heerlijke maaltijd klaar, waar we lekker van genoten. Na de dis vertelde Meester Zijn plannen voor de avond en hoe laat Hij me “boven” wilde hebben voor een eerste sessie. Op tijd ging ik naar boven en bereidde me voor op wat zou gaan komen. Naakt in nadu wachtte ik Hem op en Hij nam de tijd om mij te bekijken, Hij geniet ervan als Hij me zo ziet. Maar hierna zou het toch echt beginnen, waar ik tegen de muur stond en me aan kettingen vast hield. De eerste voorzichtige slagen verwelkomde ik met vreugde, heerlijk was het. Even fijn opwarmen en ik voelde me geweldig en liet me helemaal gaan, zeker toen het allemaal wat steviger werd. Meester gebruikte uitsluitend zwepen, geen VW, geen kaarsvet, geen mes en dat is tegenwoordig behoorlijk ongebruikelijk. Hierdoor kon ik me helemaal op de flogging concentreren en draaide lekker weg. Uiteindelijk kon ik een snikken niet voorkomen en mijn emoties gingen met me op de loop. Toen Hij uiteindelijk ook mijn tepels ging testen was het helemaal gedaan met me. Hij commandeerde me naar de grond, iets waar ik echt even over na moest denken, want hoe ging zoiets ook al weer? Toen ik lag kreeg ik heel comfortabel een dekentje over me heen en ging Hij als gebruikelijk naast me liggen met een troostende arm om me heen. De sessie was zoals gezegd uitsluitend met zwepen, maar natuurlijk, als altijd waren er regelmatig troostende handen, die me helemaal gek maakten. Een zalig bijkomen, maar wel een lichaam wat meer trilde dan anders, maar gelukkig niet zo erg meer als vroeger. Eenmaal weer wat bijgekomen, in een lijf wat wel weer kon staan, deed ik een badjas aan, terwijl Meester mijn bed gereed maakte, ondertussen moest Hij lachen om het wrak, wat nog stond na te shaken, Hij had duidelijk leedvermaak. Daarna heel voorzichtig de trap af waar Hij me scherp in de gaten hield en ik, als het even niet ging, op een tree ging zitten. De endorfine deed z’n best en ik voelde me als vanouds: fantastisch! Heerlijk dat geluksgevoel na een sessie. De avond vorderde en zowel Meester als Meesteres gingen naar bed en ik keek rustig een film af met nog een heerlijk glas whisky. Toen ik eenmaal op bed lag was ik vrij snel in dromenland.Zaterdagochtend stond ik op en even een sms naar mijn lief, haar een fijne dag wensen, daarna nog slaperig naar beneden, waar geen Meester was, die was nog de hond aan het uitlaten. Heerlijk op m’n plekje kon ik nog even nagenieten van de vorige avond, met een bak koffie en een peukje. Toen Meester weer terug kwam was de begroeting als altijd weer hartelijk. Nog een bak koffie en een peukje en de opdracht naar boven te gaan voor alweer een sessie. Ook deze sessie zou uitsluitend een zwepensessie worden. Weer kon ik heerlijk wegzweven en genieten van de fijne pijnen die af en toe best hevig waren. Toen Meester het weer genoeg vond en me weer op de grond had geholpen, kwam er een serene rust over me, geen trillend lijf maar een geest, welke puur vrede had met wat er gebeurd was. Of ik in slaap viel? Misschien, maar het enige wat ik me nog herinner, was dat Hij aan gaf, nog even naar bed te gaan. Later bleek dat Hij ook het licht had uitgedaan. Op de een of andere manier kon ik niet bewegen, was helemaal in trans en behoorlijk van de wereld, maar voelde me diep gelukkig, weer had de endorfine me in de greep. Tegen de tijd dat ik wat meer besef had kon ik me op bed werken, waar ik gelijk weer behoorlijk “out” ging. Tegen de slaap aan gingen er allemaal hallucinerende beelden aan me voorbij. Maar ook dit ging voorbij en voor ik het wist, hoorde ik Meester in de slaapkamer naast mij en dus deed ik m’n badjas aan en strompelde naar Zijn kamer. Hij was verast en was in de veronderstelling dat ik al lang beneden was. Nee dus en ik vertelde Hem mijn ervaring van de space, iets wat Hij wel kon waarderen. We gingen naar beneden voor een koffie een broodje en een peuk en inmiddels was ik behoorlijk opgeknapt. We zouden naar Uithoorn gaan voor de huiskamer bijeenkomst, iets waar Meester heel veel zin in had en ook mij stond het niet tegen. Heel zorgzaam vroeg Meester of ik in staat was te rijden, iets wat ik voor m’n gevoel prima kon. Zelfs onderweg vroeg Hij of het wel goed ging, anders zou Hij gaan sturen. Maar ik kon Hem geruststellen, alles was weer o.k. Na de begroetingen, kusjes en hugs bij aankomst in Uithoorn, ging het gezelschap lekker buiten zitten en het hoofdthema was, hoe kan het anders: BDSM. Het gezelschap was klein omdat Mrs Samanta het ineens in tweeën had gesplitst, waardoor het voor Haar wat meer hanteerbaar werd. Aan Zijn voeten genoot ik van een koffie en Hij van een thee, later voor Hem een jus en ik slavinnenbier (water). Na de heerlijk maaltijd wilde Meester me boven hebben, voor weer een sessie. Ik nam de koffer met zwepen mee naar boven en stalde alles keurig uit. Naakt in nadu wachtte ik op Hem. Lang duurde dat wachten niet en de aanvangende sessie ook niet. Weinig opwarmen want dat vond Hij behoorlijk overbodig na de sessie in de ochtend, hard ging Hij op me in en ik moest me behoorlijk verbijten. Dit keer ging Hij op driekwart van de sessie wel over op een knifeplay en dat was behoorlijk pijnlijk op de aangedane huid. Dan weer een flogging om het nog erger te maken en weer een knifeplay, wat het behoorlijk zwaar maakte, ik hield vol, maar vraag me niet hoe. Weer waterlanders ook toen Meester gestopt was, maar ik voelde me een partij heerlijk, ik zweefde helemaal weg. Het zou weer de laatste sessie van het weekend zijn, want voor we vanuit Uithoorn weer in Dongen zouden zijn, zou het laat zijn, dus eenmaal thuis liever de avond eindigen met een borrel. Overigens reed Meester naar huis, want dat was duidelijk meer verantwoord en kon ik lekker nazweven. Die nacht sliep ik slecht, telkens werd ik wakker, de endorfine gierde nog door mijn lichaam en ik was onrustig waardoor ik een nacht met hazenslaapjes had, iets wat me wel eens vaker overkomt na wat sessies. De volgende ochtend op zondag weer het gebruikelijke ochtendritueel, maar nu met de kennis dat het snel voorbij zou zijn. Wel met een heel gelukzalig gevoel, zelfs nu een dag later, gewoon een roze wolk dus. Het was een pracht weekend ook het weer was geweldig en ja, m’n eerste muggenbeet van het jaar heb ik ook al te pakken. De vroege zomer daar geniet ik zo van en dan dit heerlijke weekend, met de wens dat de komende drie weken niet weer als stroop voorbij gaan. Zielig ben ik niet, want nu kan ik weer heerlijk van mijn lief genieten en dat is zeker niet verkeerd.

Zo’n heerlijke dag vandaag, mooi weer, de voorjaarbloemen en het ontluikende groen, echt voorjaar en ik geniet ervan. Meester zal vandaag ook genieten want Hij is jarig.Hij zou het zeker op prijs hebben gesteld, dat ik er zou zijn, maar niet iedereen kent onze verhouding en dan zit een verspreking er vlot in. Dan te bedenken dat ik braaf op een stoel moet zitten en Hem bij z’n voornaam zou moeten aanspreken? Nee dank. Oh ik zal aan Hem denken, dat zonder meer en dat is zeker niet moeilijk na zo’n prachtweekend samen. Een rustig weekend zonder kilometers, maar alles bij Hem thuis gedaan, ook wel weer eens fijn. Vrijdagmiddag aangekomen en tot halverwege zondagmiddag daar gebleven. Veel ontspannen aan Zijn voeten gezeten, heerlijk onderworpen aan Hem, zo fijn. Vrijdagmiddag begroette ik Hem met een obedience, direct daarna een flinke hug en kus. ’s Avonds de eerste sessie, heerlijk alleen na de sessie toch weer een lichte shake, maar vooral het gevoel, dat ik het vreselijk koud had, dat duurde lang. Ik vermoed dat door de flinke flogging ieder bloedvat bij mij wijd open stond waardoor ik het idee had, het koud te hebben. De sessie zelf was fantastisch en pijnlijk. Bijkomen in Zijn armen en als altijd emotioneel. Dat werd de dag erop alleen maar heftiger, die koude rillingen bleven toen gelukkig weg. Want de zaterdag kwamen er nog twee flinke sessies, veel zwepen, 50.000 volt, met de bekende ozon lucht van de VW en natuurlijk een mes wat net mijn huid niet kliefde. Zijn liefkozingen in de vorm van een heerlijk strelen tussendoor en de kussen als troost. Jankbuien van emotie en een diep, diep gevoel van geluk, lang leve de endorfine. Hem dienstbaar mogen zijn met het millimeteren van Zijn hoofdhaar en Zijn bad laten vollopen en nog wat fijne dingen, we genoten samen volop. De zondag lekker rustig aan gedaan en het begin van de Amstel Gold Race bekeken samen met Hem en Meesteres. Zij zijn echte wielerliefhebbers. Twee dagen gaan echt snel voorbij en dan die drie weken, waarvan Meester vindt dat die ook snel gaan, hier verschillen we van mening. Natuurlijk is het fijn ’s middags weer bij m’n lief te zijn en stiekem heerlijk na genieten van al het fijne van het weekend. Een dankbaar gevoel en ook dankbaar dat Hij me als Zijn slavin wil hebben.

Het was weer ons weekend, een heerlijk vooruitzicht en het weekend had een feestelijk tintje. Een rustige vrijdag met bijpraten, mezelf heerlijk onderwerpen en aan Meesters voeten zitten. Een heerlijke dis van Meesteres en wat tv kijken, daarna nog een heerlijke sessie, een opwarmertje voor zaterdag. Zaterdagmiddag naar Uithoorn met twee vlaaien, want we hadden wat te trakteren. Het was die zaterdag precies een jaar geleden, dat we onze eerste RL hadden, dus feest.Na een groepsgesprek en de soep met broodjes, naar boven voor een heftige sessie, heerlijk, flogging en knife play tot ik er bij neerviel. Het was geweldig en Meester reed naar huis want deze slavin was behoorlijk emo.Redelijk laat waren we weer thuis en daar namen er we met z’n drieën nog een gebakje op, tenslotte: feest is feest. De avond werd afgesloten met een heerlijke borrel en daarna: naar bed.Na een heerlijke nachtrust was ik als eerste beneden en kon een kwartiertje later Meester begroeten en weer heerlijk van elkaar genieten.In de middag kwam voor mij het meest masochistische moment van het weekend: het afscheid.Dit weekend vroeg ik Meester of Hij verschillen had opgemerkt met een jaar geleden, kennelijk overviel ik Hem met de vraag, want Hij kon zo één, twee, drie, geen antwoord geven. Zelf had ik hier al een tijdje over nagedacht en vertelde Hem dit: Voor mijn gevoel kwam er een jaar geleden een slavin binnen, met de bagage vanuit Enschede, niet vreemd natuurlijk. En nu voelde ik me een slavin, met de bagage van Dongen. Voor mij is er heel veel veranderd. De eerste sessie bij Hem duvelde ik hals over kop in een vette space, iets wat Hij zo heftig nog niet had meegemaakt. De maanden die volgden, werden die spaces heftiger en ik vond, dat dit ten koste van mijn beleving en de sessies ging. Ik sprak er met Hem over en vertelde dat ik het met wat minder spacen ook wel goed vond, maar daar zouden we samen aan moeten werken. Hoe mijn spacen tot stand kwam, was geen geheim, ik vertelde Hem waar de knopjes zaten, maar ook hoe we dit konden uitstellen en we langere sessie konden krijgen. De laatste maanden lukt dit uitstekend, kunnen we samen beter genieten van de sessies en vallen er bij mij geen zwarte gaten meer. Ook ben ik hierdoor nog meer masochistisch geworden in mijn beleving. We zijn enorm gegroeid en tijdens de eerste maanden van onze relatie groeide een mooie liefde, die wederzijds werd uitgesproken. We houden van elkaar en dat maakt de relatie compleet en kunnen we elkaar nog meer geven. Voor mij geldt dit alles toch als een metamorfose. Hierover nadenkend, beaamde Meester dit en zei ook dat Hij me had zien opbloeien en dat ik me steeds meer voor Hem en Meesteres kon open stellen, ook buiten de BDSM om en Hij geniet hiervan. Beiden zijn we heel blij met het afgelopen jaar en geloven in een mooie toekomst samen. Meester bedankt voor een prachtjaar en Uw ondersteuning en begeleiding.

Het was weer ons weekend, een heerlijk vooruitzicht en het weekend had een feestelijk tintje. Een rustige vrijdag met bijpraten, mezelf heerlijk onderwerpen en aan Meesters voeten zitten. Een heerlijke dis van Meesteres en wat tv kijken, daarna nog een heerlijke sessie, een opwarmertje voor zaterdag. Zaterdagmiddag naar Uithoorn met twee vlaaien, want we hadden wat te trakteren. Het was die zaterdag precies een jaar geleden, dat we onze eerste RL hadden, dus feest.Na een groepsgesprek en de soep met broodjes, naar boven voor een heftige sessie, heerlijk, flogging en knife play tot ik er bij neerviel. Het was geweldig en Meester reed naar huis want deze slavin was behoorlijk emo.Redelijk laat waren we weer thuis en daar namen er we met z’n drieën nog een gebakje op, tenslotte: feest is feest. De avond werd afgesloten met een heerlijke borrel en daarna: naar bed.Na een heerlijke nachtrust was ik als eerste beneden en kon een kwartiertje later Meester begroeten en weer heerlijk van elkaar genieten.In de middag kwam voor mij het meest masochistische moment van het weekend: het afscheid.Dit weekend vroeg ik Meester of Hij verschillen had opgemerkt met een jaar geleden, kennelijk overviel ik Hem met de vraag, want Hij kon zo één, twee, drie, geen antwoord geven. Zelf had ik hier al een tijdje over nagedacht en vertelde Hem dit: Voor mijn gevoel kwam er een jaar geleden een slavin binnen, met de bagage vanuit Enschede, niet vreemd natuurlijk. En nu voelde ik me een slavin, met de bagage van Dongen. Voor mij is er heel veel veranderd. De eerste sessie bij Hem duvelde ik hals over kop in een vette space, iets wat Hij zo heftig nog niet had meegemaakt. De maanden die volgden, werden die spaces heftiger en ik vond, dat dit ten koste van mijn beleving en de sessies ging. Ik sprak er met Hem over en vertelde dat ik het met wat minder spacen ook wel goed vond, maar daar zouden we samen aan moeten werken. Hoe mijn spacen tot stand kwam, was geen geheim, ik vertelde Hem waar de knopjes zaten, maar ook hoe we dit konden uitstellen en we langere sessie konden krijgen. De laatste maanden lukt dit uitstekend, kunnen we samen beter genieten van de sessies en vallen er bij mij geen zwarte gaten meer. Ook ben ik hierdoor nog meer masochistisch geworden in mijn beleving. We zijn enorm gegroeid en tijdens de eerste maanden van onze relatie groeide een mooie liefde, die wederzijds werd uitgesproken. We houden van elkaar en dat maakt de relatie compleet en kunnen we elkaar nog meer geven. Voor mij geldt dit alles toch als een metamorfose. Hierover nadenkend, beaamde Meester dit en zei ook dat Hij me had zien opbloeien en dat ik me steeds meer voor Hem en Meesteres kon open stellen, ook buiten de BDSM om en Hij geniet hiervan. Beiden zijn we heel blij met het afgelopen jaar en geloven in een mooie toekomst samen. Meester bedankt voor een prachtjaar en Uw ondersteuning en begeleiding.

Geknield voor Hem, Hij die me strak bij m’n haren in Zijn schoot trok en m’n onderwerping extra liet voelen. Het heerlijke gevoel van onderwerping was de mijne en onderstreepte onze D/s. Zijn nagels kliefden bijna mijn huid en ik genoot van de pijnen ook van het harde knijpen in mijn vel, dit onderstreepte mijn plaats. Genietend van het slavin zijn, keek ik uit naar nog meer pijn, waarvan ik weet dat Hij er mateloos van geniet. De volgende dag, in de middag kon ik mijn dienstbaarheid tonen, toen Hij met al Zijn zwepen mij de volle laag gaf. Natuurlijk was de opbouw heerlijk en ik voelde de verkoeling bij elke slag bij het opwarmen, iets wat ik later niet meer zou voelen. Wel het enorme genot wat mij ten deel viel en: in de wetenschap dat achter mij iemand enorm stond te genieten. Alles afgewisseld met troostrijke handen. Zwevend op de golven van de genotvolle pijnen van Zijn harde hand, tolde mijn hoofd heen en weer en uiteindelijk werd het mij fysiek te zwaar en dit zag Hij op een zeker moment en gebood me te gaan liggen en bij te komen. Uren later herhaalde zich dit en de endorfine stapelde en liet me spacevol genieten en deed me in tranen van genot uitbarsten. Laat die avond zweefde ik nog, zittend aan Meesters voeten.De zondag, de dag van afscheid moest ik omrijden i.v.m. de carnavalsoptocht en verliet nog steeds opgewonden het carnavaleske Dongen, waar we, naar we beiden hopen, over drie weken elkaar wederom gaan ontmoeten, voor weer heel veel moois.

Na ruim een week geleden een heerlijk weekend te hebben gehad met m’n Meester, zat er nog wat in het vat: een middag VSSM in Amersfoort.15.30 uur kwam Meester aangereden en natuurlijk eerst een hartelijke begroeting van mij en mijn lief. vanzelfsprekend gelijk de nieuwe keuken bezichtigen, welke bij Hem goed in de smaak viel. Meester wilde daarna gelijk weg, want Hij had er zin in. Bij de Berghut parkeren en naar binnen, gelijk alle bekenden even begroeten en knuffelen, met name veel bekenden van de Uithoorn middagen. Eerst even een vochtige versnapering en de mededeling van Meester dat zo gauw mijn cola op zou zijn, ik gelijk een plekje mocht uitzoeken op de ‘werkvloer’. De koffer uitpakken en de zwepen klaar leggen, uitkleden en afwachten. Niet lang want ja, Meester had al aangegeven dat Hij er zin in had. Meester was de polsboeien vergeten, niet erg, ik sta zo vaak los. Tegen het andreaskruis geparkeerd, begon Meester me rustig op te warmen. Veel paar ogen waren op ons en op enkele anderen gericht, dat is altijd leuk en geeft extra energie bij m’n Meester en mij. We draaiden lekker warm en de flogging werd steeds heftiger. Regelmatig waren het Zijn troostende handen die me liefde en warmte schonken, ik genoot. Maar natuurlijk de lekkere zwepen en de felle zwepen. Vaak heeft Meester er één in elke hand, dus ik weet nooit wat er gebeurt en wat me zal raken. Met enige regelmaat moest ik mijn pijnen hard verbijten, maar ja, daar ben ik dan ook masochiste voor. Heerlijk zweverig onderging ik, wat me werd toegebracht en regelmatig vroeg Meester of het nog ging en telkens bij mijn ‘ja, Meester’ lachte Hij even, bijna zeggend: ‘jij geeft toch nooit op’. Dat klopt: ik zak eerder door mijn knieën van uitputting, dan dat ik wil stoppen. Daarbij weet ik ook dat er op een dergelijke middag maar één sessie zal zijn, dus probeer ik door te gaan tot het gaatje. Meester stopte even en liet me draaien om een bondage aan te leggen. Een beetje wankel onderging ik het en ook een beetje blij, want door de pauze herstelde ik weer een beetje en dat is niet verkeerd. Meester ging verder en behalve de zwepen en troostrijke handen, kwamen nu ook weer de tit-tortures. Veel warmte en liefde afgewisseld met felheid, we zweepten elkaar op. Tot Meester wel zag, dat m’n lijf het echt ging opgeven, maakte Hij een einde aan de sessie door me naar de grond te leiden en me toe te dekken. Als zo vaak ging Hij even tegen me aan liggen en knuffelde Hij me en zei trots op me te zijn, dat hoort elke slavin natuurlijk altijd graag. Vrij snel, in mijn beleving, probeerde ik weer wat te gaan zitten, om even later mezelf aan het kruis op te trekken en Meester de gelegenheid te geven de bondage te verwijderen. Dit deed Hij zo prachtig en vol liefde, zo mooi, dat het me ontroerde. Strelend en heel voorzichtig uitpellend, ontdeed Hij me van het koord. Terwijl Hij het koord weer ‘inpakte’, mocht ik me weer voorzichtig aankleden, dit lukte wel en ik kon zelfs alweer op m’n pumps gaan staan, zonder om te vallen. We gingen naar de zitruimte, waar Meester op de bank ging zitten en ik een heerlijke icetea voor Hem ging halen, daarna heerlijk aan Zijn voeten, op m’n kussentje van Hem genieten en verder bijkomen. Tot mijn genoegen was ik nu eens niet de enige slavin, die braaf aan de voeten van haar Meester zat, er was er nog één, prachtig gezicht. Weer gaf Meester aan, me totaal niet gespaard te hebben, dit klinkt tegenwoordig wel erg bekend. Omdat de tijd van vertrek zich aandiende, ging ik afrekenen en afscheid nemen van bekenden van ons. Meester zou me thuis brengen en dan zou het afscheid daar zijn, voor mij bleef een prachtig nagenieten over.

Vrijdagmiddag weer snorrend over de A27 richting m’n Meester wat alweer 3 weken geleden was, het leek een eeuwigheid. Na alle ellende van feestdagen, verbouwing, sneeuw en ziekte lijkt met de interval van 3 weken alles weer een beetje normaal te worden. Aan de voeten van Meester geknield wilde Hij dat ik ging staan en wilde eerst een dikke knuffel, we hadden elkaar gemist. Meesteres ging weg en Meester wilde eerst met mij wat boodschappen gaan doen voor het avondeten. Bij de uitgang van de AH kon ik vast met de boodschappen naar de auto, Hij moest nog even naar de kaasboer. Toen Hij terug kwam gaf Hij me een cadeautje, keurig in cadeauverpakking een fles whisky. Tuurlijk bedankte ik Hem met een kus, had Hij niet hoeven doen want ik had al gefoerageerd. Naar huis en van elkaar genieten, ik aan Zijn voeten op m’n kussentje en Hem zacht strelend. Een beetje TV kijken en genieten van mijn onderwerping, iets wat Hij prima kan waarderen. Tot twee keer toe kwam met een mooie opbouw een heerlijke ‘tit-torture’ tot stand, die me in de zweefmolen liet belanden. Laat in de avond gingen we naar bed en pas laat in de morgen werd ik wakker en ging naar beneden en knielde voor een ochtendgroet, wat weer resulteerde in een kus en een knuf. In de middag werd ik naar de BDSM kamer gestuurd en moest me daar gereed maken. Ik deed wat voorbereidingen zoals het klaarzetten van de VW. Met de rug naar Hem toe begon de sessie en vanaf de eerste slag genoten we beiden. Vlot kwam ik aan het zweven wat op een mooi niveau bleef en wel zorgde dat ik kon blijven genieten. Meester ging volgens Hem achteraf als een beest tekeer en spaarde me niet en dat was ook helemaal niet nodig, het lijkt wel of ik steeds masochistischer word. Uiteindelijk wist Meester me naar de grond te krijgen, toen Hij me met een tit-torture me prima helemaal uitschakelde. Bijkomen en weer naar beneden, voor een dis en voorbereiden voor een uitje. Meester wilde weg en vond de VSSM avond in Den Haag een prima gelegenheid. Wij naar club Ron en weer veel oude bekenden begroeten. Een paar bijpraatjes en ik mocht met de spullen een ruimte opzoeken boven, voor een sessie. Nu moest ik wel de polsboeien omdoen en werd ik tegen een kruis gezet, nadat ik was gesierd door een stevige maar eenvoudige bondage. Teveel touw zou een flogging in de weg gaan zitten. Weer spaarde Meester me niet en ging er vol in en als altijd kwam Hij vaak met troostende handen, waar ik de gelegenheid had om mijn dankbaarheid te uiten en Hem te vertellen dat ik het grandioos vond. Genietend en afgewisseld met heerlijke emotionele momenten kon ik maar aan één ding denken: laat dit nooit meer stoppen. Natuurlijk gebeurde dit wel, want de avond vorderde en ik moest wel voldoende bijkomen om verantwoord de trap af te gaan. In de recreatie ruimte namen we nog wat verfrissingen en wist Meester mijn bijkomen regelmatig te verstoren met een gemene tit- torture. Het gevolg was dat ik behoorlijk wankel afscheid nam van de mensen en ik gammel in de auto belande. We waren zeker al een half uur onderweg voor ik me weer een beetje helder voelde worden en ik weer ik staat was om Meester te bedanken. Pas om 01.30 uur kwamen we thuis waar we nog een borrel namen. Veel te laat naar bed dus. Emotioneel onder de lakens heerlijk nagenieten en vlot in slaap vallen. De volgende ochtend rustig opstaan en ontbijten, met de wetenschap dat het vlot naar het einde zou lopen, bah. Maar gelukkig volgende week een extraatje want Meester haalt me thuis op voor een middag VSSM in de Berghut.Dus alles is weer helemaal normaal.